Wszystko to, czego nie mam czyli przypadkowy sposób

To, co posiadam w wieku 29 lat zmieścić się może w: dwóch dużych plecakach i dwóch małych, w czterech pudłach standardowych rozmiarów oraz trzech  torbach z Ikei. Wszystko to, oprócz jednego dużego i jednego małego plecaka, wciskam do komórki w moim (byłym) mieszkaniu.

To, co potrzebuję mam na plecach. Kierunek: praskie lotnisko.

Niechcący też wynalazłam sposób na jakiekolwiek nostalgiczne uczucia przed wyjazdem. Zafuduj sobie jedną niedospaną wymiętą zarwaną noc wstawaniem o 3 rano na autobus na lotnisko w Londynie, a potem drugą zarwaną noc z winem w praskiej dzielnicy Karlin (cytat karlińskiego poranka: ups, zapomniałam, że tu jestem). Obiecuję, że jedyne myśli, które pałętać się będą po głowie:

– Byrtek, skup się i nie zapomnij niczego, skup się

lub

– nie śpij na stojąco, otwórz oczy, nie śpij, nie śpij.

Żadne tam – o jaki ładny widok z okna, już takiego nie będzie, o jaki ciepły wieczór, możnaby iść ze znajmymi do parku, na Baplavkę do Pristavu, o jaki ładny poranek fajnie by się tłumaczyło z takim widokiem, ooo znajomi, nie zobaczę ich długo, i inne sentymentalne nostalgiczne szity. Problem solved.

Przed:

wypro

Po:

wypro2

Pojawia się jednak następny. Moja głowa jest tak pełna wydarzeń z ostatnich mega intensywnych dni, weekendów, tygodni, że nie umiem jej sprowadzić gdziekolwiek. Póki co wibruje, tańczy, opierdala się w międzyprzestrzeni galaktycznej i ani trochę nie chce być znowu moją własnością.

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “Wszystko to, czego nie mam czyli przypadkowy sposób”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s